aradablogdayazmaklazım7 yorum var - 19 Aralık 2007 19:26telefonum çalıyor.saat gecenin dördü...bakıyorum.rehberrden sildiğim ama aklımdan silemediğim o numara.tereddüt ediyorum ama açıyorum.aklımdan silemediğim kişi karşımda.özür diliyor,yalvarıyor telefonda.şoka uğramış gibiyim.bu beni aldatan kadın değil mi???ama o kadar çok parçam kalmış ki onda.geliyorum diyor,gel diyorum.gel.affetmek olgusu sevdaya yenik düşüyor.ahlaksızlık biçtiğimiz aldatmalar tutkunun altında eziliyor.sonra sabah...hatırlıyor,ilk iş telefona bakıyorum.böyle bir kayıt yok!!!böyle bir numara aramamış.daha doğrusu son 20 günde arayan yalnız üç numara var;banka,ev,iş...böyle bir görüşme gerçekte hiç olmamış.belki de kendimden ödün vererek affettiğim kadın aslında benden hiç özür dilememiş.saat 4te telefon hiç çalmamış.ama ben açıp konuşmuşum.öyle gerçekti ki...uykuda değildim.bu düpedüz halüsinasyon.insan beyni bu kadar kapsamlı oyunlar oynayabilir mi?cevap:evet... canım benim..bunca olana bitene beyin ne yapsın..o da bi yerde basıyor küfürü herhalde,veriyor arızayı.evet.xanax lütfenn.. beatiik 22 Aralık 2007 02:27rüyadır belki...bazen hayaller gerçek olandan ayırılamayacak kadar gerçekçi olabiliyor... ...zaten şizofrenide bu değilmi? ikibilinirlidenklem 13 Ağustos 2008 13:27bu yazıya puanı basanlar:
|